Ben

Tavan arası hatıraları Yemiş kabukları ve bakınmalar Birkaç saat ilerde çocukluğum Haylaz, aksi Ben hep öyleyim, ben Hep öyleydim Sakladığım birkaç bin yüz daha yok gençliğimden Saniyeler tükeniyor Şu alarmı bir türlü susmayan saat hâlâ benimse Ben de hâlâ bir deniz çocuğuyum Pek ağlamam bilirsin ya da görmezsin sıkça Dalgalarım var benim, Senden soğuttuğum O devasa ürkek yaratıklar... Bir hayranım var şu dünyada İmrenilen koca haylaz yeryüzü Akşama doğru gelsen diyorum Bir de ben sıcaklığını çeksen içine Pek yakın değilim bilirsin Sana ancak değebiliyor gözlerim Şarkım güzeldir, ben bu mavilikle güzelim Bir mızıkacı olsa şimdi, O bağrımda en çok taşıdığım notaları Hazmedebilmek isterdin Bir fazlalığım yok bilirsin Fazladan bir hayata göz açtıramam sana Ben giderim aklım sıra, Denizler boyu giderim Bir haytalığım daha yoktur benim Sana, sana küserim Ağlarım sana, yine ben coşarım Kaçarım donanmalardan Yelkenlileri bir aya bir yıldızlara fırlatırım Bir fazla yanım yoktur benim Bildiğin gibi ben, aslında pek basit bir yerim Denizim... Sakinimdir ben, yakamozumu sakınırım sensizlikten Öyle uzaktan durma bana Uzaklardan bakıp da gitme Seni, seni severim bilirsin Ben dalgalarda vücut bulmuş çocuğum Seslenirim sana, bakakalırım Bir eksik yanım da yoktur benim Bu küçücük sahilde sana yetecek kadar çakıllar Suskunum bilirsin Sessizce uğultumu dinle uzaklardan Ben koca bir denizim içine girdiğinde Sağlam adımlarla yüz ve koşan umutlarla Yaklaş bana... Bir tatil hayali değilim ben ya da bir alışkanlık Bulamayabilirsin beni, çokça kızdırabilirim biran seni Savrulurum ben, üfle ve gör Bilirsin, Koca ve küçücük bir çocuğum ben Sadece sev beni, İşte belki o zaman, gün batımına yetişebilirim...