Kimin Umurunda

Bir devir biter ellerinde Okşa ve bırak savaşlarını Sen dönerken, ben gidiyordum Kolay ve sadeliğin karıştığı bir meydanda Unuttuğun onca öğünün o ilk Üçlüsünde kaldım ben Sakince kapat kapılarını Sen gülerken, ben üşüyordum Yarı karanlık odaların Odacıklarında selamlamak bir sabahı Çığlık, çığlıklar ve yalnızlığın Sen uyurken, ben gidiyordum masallarından Bir susamışlığın yolu bardağı aratırken Kuşlara özeniyorum Bir hayat biter ellerinde Ağla ve bırak hatıralarını Sen giderken, ben soruyordum Bilme neden ya da ne kadar Bir hüzün yaşadın sonbaharlarında Bir kışın ne denli soğuktu omuzlarında Bir bakış solar ellerinde Anlamsızlığın dibine vurduğun şu günlerde Bir kıpırdanış daha sezemeden bırakıyorum Zorla ve unut alışkanlıklarını Kaçmakta olan gemilere Dur demeye benzemesin seslenişin Bir ben kadar olmasa da Bir sen gibi bulabilesin kaldırımlarda Kaldırımlar, sen inmeye koyulurken Ben sokağını aşıyordum uzaktan Bir sayfa yanar ellerinde İnle ve anlat pişmanlıklarını Sen konuşurken, ben dalıyordum Hissetme kırıklarımı Bilme neden ya da ne kadar Bir hüzün yaşattın ilkbaharlarımda Bir yaz ne denli sıcaktı omuzlarımda Kaldır ve bırak Sen düşerken, ben ölüyordum Pek bir acımış, kimin umurunda...