شمارهٔ ۱۹۲
ف فصیحی هروی
0
Altın Yaprak
صبحیم چه سود از دل آهی ندمیدیم
وز ناصیه بخت سیاهی ندمیدیم
جان نیک فسونیست ولی حیف که هرگز
بر سرکشی پر کلاهی ندمیدیم
با صبح بلنداختر یوسف به گه شام
داغیم که از مشرق چاهی ندمیدیم
پامال شدن نکهت گلهای نیازست
افسوس که هیچ از سر راهی ندمیدیم
گویید که ما صبح وصالیم فصیحی
هیچ از شکن زلف سیاهی ندمیدیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş