شمارهٔ ۱۹۸

سکه به نام عجز زد شوکت پادشاهیم کوکبه سوز فتح شد صولت بی سپاهیم کشتی موج هستیم تا به مراد خس طپم خورده ز خون ناخدا آب گل تباهیم داغم و نوبهار را خلعت خرمی دهم خشک گلی ست آفتاب از چمن سیاهیم ناله گلزار بلبلم لیک ز شوق گوش گل همره ناله بال زن شد لب دادخواهیم خشک دمیده گلبنم از چمن هوس ولی بلبل تنگ چشم را باغچه الهیم مزرع ناامیدیم آب سموم خورده ام دل ز بهشت می برد جلوه بی گیاهیم زخمم و سوی سینه ها نامه تیغ می برم بر صف حسن می زند جلوه کج کلاهیم گرچه فصیحیم ولی خوانده زمانه یوسفم تا فکند به چاه غم تهمت بی گناهیم