شمارهٔ ۲۱۷
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
تا کی غم این جهان فرسوده خورم
تا چند جفای مردم سفله برم
چون خال بتان حال دلم گشت تباه
در چرخ کبودجامه خود نیست کرم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş