شمارهٔ ۶۷
ف فصیحی هروی
0
Altın Yaprak
چنان که باغ در آغوش گل نمی گنجد
شکیب در دل مدهوش گل نمی گنجد
نخست نام دهانت شنید غنچه مگر
که هیچ زمزمه در گوش گل نمی گنجد
شهید تیغ ستم شو که زیر نعش هزار
ز بس هجوم ملک دوش گل نمی گنجد
به عندلیب بگویید کاین فغان تا چند
درین چمن لب خاموش گل نمی گنجد
نصیب این دل ریش است نیش خار ارنه
صبا درین چمن از جوش گل نمی گنجد
به محملی که خموشی هزار دستانست
لب سرود فراموش گل نمی گنجد
مرو به باغ فصیحی که این دلی که تراست
ز نیش خار درو جوش گل نمی گنجد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş