شمارهٔ ۸۸
ف فصیحی هروی
0
Altın Yaprak
هر شبم داغی چنان در گلخن تن بشکفد
کز عقیقی اشکم این فیروزه گلشن بشکفد
تیره بختی بین که چون نعشم ازین منزل برند
تازه گلهای تجلی تا به روزن بشکفد
جان شهید غم به ذوقی داد کز خونش اگر
آب یابد باغ گل پیش از دمیدن بشکفد
نقش بت باشد به جای داغ تعویذ جگر
لاله زاری کز سر خاک برهمن بشکفد
در چمن خندیدن گل نوحه برخود کردن است
غنچه ای را وقت خوش کز دود گلخن بشکفد
جان فدای جلوه ای کردم که از شادی کفن
چون گلستان از گریبان تا به دامن بشکفد
ای که می گویی فصیحی بشکف اندر باغ دهر
کو دو عالم تلخکامی تا دل من بشکفد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş