شمارهٔ ۱۴۵
ف فتحعلی‌شاه
0
Altın Yaprak
چمن چون بخت خسرو شاد و خرم
نشسته بر عذار لاله شبنم
ز بس باشد هوایش روح افزا
نمی گردد به پیرامون دل غم
دهد جان مرده صد ساله را باز
نسیمش چون دم عیسی مریم
شکسته رونق آب خضر را
کشد حسرت برای جرعه اش جم
در آب صاف آن روح است مضمر
به خاک پاک آن جان است مدغم
برید بحث می آید پیاپی
نوید وصل می آرد دمادم
تعالی الله از آن آب و گل پاک
دل صد چاک خاقان راست مرهم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş