شمارهٔ ۱۷۵
ف فتحعلی‌شاه
0
Altın Yaprak
یارم سر زلف وا نکرده
بی چاره دلم رها نکرده
تیغ تو به روز قتل فرقی
بیگانه ز آشنا نکرده
با آن همه وعده های یاری
یک وعده خود وفا نکرده
آن کیست که بوی زلفش آرد
ای بی ادبی صبا نکرده
کم کن به من این جفا که هرگز
گردون به کس این جفا نکرده
ترسم حرفی ز من زند سر
در روز جزا خدانکرده
دردا که در این زمانه خاقان
کس چاره درد ما نکرده
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş