شمارهٔ ۱۸۲
ف فتحعلی‌شاه
0
Altın Yaprak
ز تیغ ناز و ز تیر غمزه زنی به جانم چو زخم کاری
دگر چه پرسی که دردت از کیست آهت ز چیست زاری
جفا و جورت که بی شمار است جز این نگویم جز این ندانم
که این حزین را چرا ز یاری ز عاشقانت نمی شماری
اگر بدانم ز مهربانی کنی به مرگم تو شادمانی
قسم به حاجت که می نمایم به خاک پای تو جان سپاری
فغان که یارم بود نگاری که می ندارد ز ظلم کیشی
جفا و خواری ز مهر و یاری ستم شعاری ز دوست داری
مراست خاقان دو دیده تر از این که جانان بپرسد از من
تو آه و زاری ز کیست داری سرشک خونین ز چیست باری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş