شمارهٔ ۳۰۵

0 Golden Leaf

به صد افسون در آن دل یاد من منزل نمی گیرد بلی آیینة خور تیرگی در دل نمی گیرد دل آسودگان از دستبرد فتنه آزادست کسی هرگز خراج از ملک بی حاصل نمی گیرد چنان در خط و زلف او زبان شانه جاری شد که گر صد عقده پیش آید یکی مشکل نمی گیرد به نوعی عاجزم در عاشقی از دادخواهی ها که بعد از قتل خونم دامن قاتل نمی گیرد زدم گر دست و پا در خون ز بی تابی مکن عیبم تپیدن را کسی فیاض بر بسمل نمی گیرد