شمارهٔ ۳۲۷
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
بس که دلگیرم غم از آمیزشم دلگیر شد
بس که بیکس بیکسی از اختلاطم سیر شد
در ازل از خنجر مژگان خوبان باز ماند
قطرة آبی که در کار دم شمشیر شد
در بلندی می توانستم گذشت از آفتاب
خاطر افتادگی ها سخت دامن گیر شد
پیش تر از بال خود را می رسانیدم به دام
در طلبم بیضه افتادم که کارم دیر شد
شب که حسرت رخصت درد دلی زان غمزه یافت
یک نگه کردم که یک عالم سخن تقریر شد
سیل غم از هر طرف فیاض رو در دل نهاد
شکر کاین ویرانه آخر قابل تعمیر شد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş