شمارهٔ ۴۱۶
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
چندان که از تو جور و جفا کم نمی شود
از ما نصیب مهر و وفا کم نمی شود
چون نخل شعله ریشه در آتش دوانده ایم
ما را بهار نشو و نما کم نمی شود
با آنکه گریه هستی ما را به آب داد
یک دم غبار خاطر ما کم نمی شود
اسباب حسن یار چنان در فزونیند
کز پای ناز رنگ حنا کم نمی شود
در کشوری که بارش مژگان تر بود
در چار فصل فیض هوا کم نمی شود
هر چند دیدمت به تو مشتاق تر شدم
این درد جان فزا به دوا کم نمی شود
فیاض ضبط دل چه کنی کاین سفال را
هر چند بشکنند صدا کم نمی شود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş