شمارهٔ ۴۴۴
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
بر سر شیشه نبود پنبه که بی روی یار
چشم صراحی سفید گشت ز بس انتظار
قرب وی و بعد من چیست چو با هم شدیم
ما و سر زلف او هر دو سیه روزگار
کوی تو بگذارد و جای کند در بهشت
هر که نفهمید ننگ هر که ندانست عار
بهر شکار دل کیست که با صد فریب
دام سیه کرده باز طرة پرتاب یار
فصل خط یار شد نالة فیاض کو
مستی بلبل خوش است خاصه به وقت بهار
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş