شمارهٔ ۵۸۷
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
گاهی کمان ناله به خمیازه زه کنم
گاهی کمند آه گره بر گره کنم
سیرت ندیده بخت مرا از تو دور کرد
این داغ را به مرهم وصل که به کنم
شب تا سحر به یاد سر زلف دلکشت
در گوشه ای نشینم و مشق گره کنم
تا عاشقم زمانه مرا دم نمی دهد
خود را مگر به بلهوسان مشتبه کنم
فیاض کی بود که برانداز شهر خویش
ترک اقامت دو سه درگشته ده کنم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş