شمارهٔ ۶۲۸
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
تا به کی بر بستر آرام تن باز افکنیم
کی بود کی خویش را در دام پرواز افکنیم
گوشة امنی ندارد گلشن وارستگی
خویش را در مأمن چنگال شهباز افکنیم
بی خراش سینه زلف بی گره دان ناله را
پیچ و تابی چند در ابریشم ساز افکنیم
شکوه نازک شد ندارد تاب آسیب نقاب
پردة پوشیدگی از چهرة راز افکنیم
ناز بالش از پر عنقا کنیم از بهر خواب
پهلوی راحت اگر بربستر ناز افکنیم
وقت آن آمد که با گل در چمن هر صبحگاه
از صدای خنده آوازی به آواز افکنیم
در هوای وصل او فیاض هر دم از شتاب
صد گره بر بال و پر از شوق پرواز افکنیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş