شمارهٔ ۶۲۹

حاشا که غیر عشق حدیث دگر کنیم یک حرف خوانده ایم که یک عمر بر کنیم اسباب از برای مسبب بود به کار ما از پی کلاه چرا ترک سر کنیم بر ما جهان ز خاطر مورست تنگ تر جای دگر کجاست که فکر سفر کنیم زنگست زنگ بوسة حورش بر آینه دستی که با خیال تو شب در کمر کنیم مطرب تو داد ناله من از گریه می دهم چون ابر و برق اگر مدد یکدگر کنیم شرمنده گر ز دنیی و عقبی شدیم شکر ما را نهشت عشق که فکر دگر کنیم در راه عاشقی خطری چون رفیق نیست ما بیخودان مباد که خود را خبر کنیم افسانه بهر خواب بود طرفه این که ما گردد حرام خواب چو افسانه سر کنیم تنگست خاطر از غم عشق آنقدر که هست ممکن گهی که خاطر ازین تنگ تر کنیم جایی که شهسوار فنا تیغ برکشد جان می بریم اگر تن خود را سپر کنیم فیاض فتح باب دل از سرگذشتن است پا می خوریم یک دم اگر فکر سر کنیم