Veda

Düşleri çalınmış sevdaların ömrü az olur. Bir de kan toprakla bir olmuşsa ölüm korkusu sarar. Yeni bir güne başlamak titrek adımlarla. Kaldırım taşlarını sayıyorum ruhumun, sana gidercesine. Sonu olmayan dilimdeki türküsün sen. Seni olmayan ıssız aydınlıklarda ben. Sana aile fotoğraflarını, aşkımızı bırakıyorum. Yazdığım şiirler ve okuyamadığım kitapları da. Sensiz zamanları yaşamaya başlıyorum. Ölüm bu galiba, seninleyken sensizliğin kucağına düşmek. Sana özgür kuşların kanatlarındaki düşleri, sahil kahvesindeki gazoz dolu bardağı, kızımızı ve nikah cüzdanını bırakıyorum. Bir an kalır yaşamla son arasında. Bir çizgi beliriverir gözlerde. Gerisi sen, kızım ve hayatım. Ötesi son, ölüm ve sensizlik.