Kadın Ve Gece

Gece o kadar güzel, Yıldızlar öylesine ışıl ışıldı ki Karar verdi kadın Bu gece güzel şeyler düşünecekti.. Kapattı gözlerini Geçmişine doğru bir yolculuğa çıktı... Önce,o mahzun çocuk çıktı karşısına.. Asık suratlı,küçücük bir kız.. Vitrindeki bir oyuncak bebeğe bakıyor Gözlerinde hüzün, Alabildiğince yalnız... Sonra,kaba saba bir erkek eli.. Kadın,o eli havada yakaldı İnmesin diye tokadı,küçük kızın yüzüne... Annesine baktı çocuk.. Gitse,sarılsa,yine iter miydi? Kadın bir hayalet gibi sokulup, Küçük kıza sarıldı... Geçmişinin bu sayfalarında, Gülümsetecek bir anı bulamadı kadın... Bir kaç sayfa daha çevirdi... Bir genç kız,tek başına Yaşamla kavga ediyordu.. Kimdir dost? nedir sevda? hangisi düşman? bilmeden, Darbelerden korunmaya çalışıyordu... Genç kızın saçlarını şefkatle okşadı 'Daha ne yalnızlıklar göreceksin..' diye fısıldayarak... Bir kaç sayfa daha çevirdi... Hüzünlü bir şarkı çalıyordu biryerlerde.. KİMSEYE ETMEM ŞİKAYET,AĞLARIM BEN HALİME.. TİTRERİM MÜCRİM GİBİ,BAKTIKÇA İSTİKBALİME... Bu da kendisiydi Bahçede resim yapıyordu... Sırtında bir kaç kalleş hançer yarası, Gözlerinde pes edişler,tövbeler, Sol göğsünün altında hep,bir hüzün, İnsanları tanıdıkça,köpeğine daha bir sarılmıştı.. Geçmişe yolculuk yormuştu kadını.. Yine kırgın,açtı gözlerini.. Hava soğumuştu... Hem zaten, O kadar da güzel bir gece değildi... Asık suratlı kızın üzerine ceketini örtüp, Yalnız genç kızın, gözlerinden öptü. Bahçedeki kadına gülümseyip,köpeğinin başını okşadı, Aldı yalnızlığını koynuna, Uyuyakaldı....