Köprüde Bir Kırık Yürek...

Serin sularında yıkansam günlerce Arınır mıyım Ege? Arınır mıyım canımı yakan ihanetlerden? Bir dost bulamayıp,gün akşam olurken Kaç dağ,kaç deniz aşmışım farkında olmadan Hem öyle büyük dağlar,denizler ki, Artık aynı dermanı bulup dizlerimde, Dönemiyorum bile geriye… Meğer boşa gider dururmuş onca emekler Meğer yalnızmışım tek kürekli kayığımla okyanuslarda Meğer herşey yalanmış Bir varmış, Bir yokmuş... Kocaman bir köprünün üzerindeyim Önümde yaşanmamışlıklar, Ardımda yine yaşanmamışlıklar, Bütün bunların neresindeyim? Bu köprünün korkulukları pamuk ipliğinden Üzerinde rüzgar,altında davetkar dalgalar Bedenimi atsam kollarına Ege? Dağlar mısın tuzunla yaralarımı? Sürükler misin güneşin battığı yerlere kırık kalbimi? Diner mi bütün acılarım? Yok! bitmeyecek kendimle hesabım Bütün masallarım yarım, Kavgam dünümle, Kavgam bugünümle... Yarınlarım çalınmış... -Atla! .. diyor şeytan Ege'nin mavi kucağına Sonra görünmez bir el tutuyor elimi -Yapma! diyor... Bir kelebeğe takılıyor gözlerim 'Ömür dediğin bir gündür..o da bugündür' diye haykırarak Telaşla uçuyor ordan oraya... Bugün de yaşamaya karar veriyorum....