Çalmayın Kapıları

Her kadının kısa saçı Makas uçlarında uzuyor akılları Ve sabun kokmuyor artık sandıkları Deltalara takılıyor aklım Su damlıyor bir yerlerden Parafin kokusu seğirtiyor burnuma Henüz sönmüş bir mum olmalı Parmaklarım garip bir gel git oyununda Sessiz ve yankılı Ne zaman yağacak yağmur Ne zaman korlaşacak taşıma değen aynur Çocuklar gördüm cesedimi yol yapıyorlardı Saçlarımı tarıyorlardı Bozuk paralardan göz yapıyorlardı Kulaklarımı kapı tokmağı Kimse yok Çalmayın kapıları Ben kimse/sizim Sizdenim Kaldır kafanı ve bak cehenneme Üşüyen etini çek kemiklerine Düğürcük çorbasına akıtılan salçanın Suçu yoktu en az benim kadar Aynı kâseye sallanıyordu kaşıklar Ve kestane kızarıyordu sobanın yanağında Ne sıcakmış ellerim Tıpkı sarıya bakan hüzün kadar Bak düşüyor güneş Altına ser çadırı yanmasın canı Simit atıyordum güvercinlere Sarhoştular Çarpıyordular eteklerime Korkuya elbise biçiyordular İnadına kıpırdamıyordum Sarhoştular En az bizim kadar âşıktılar Üzüm şarap olmak için doğuyordu Kuşların gagalarına ve ölüyordu Sabun kokmuyordu sandıkları Ve kısacıktı her kadının saçı Evinde ar Yatağında har oluyordu kadınlar Yine de saklıyorlardı ketene ucube taraflarını Sana aşk getirdim solumda sakat doğan Sana ben getirdim benden ayrışan İçimde kal İçimde Kal.