Yaraya Tuz...

Selam söyleyin tuz katarlarına Yolları kar değildir memleketimin Acele çağırışım sızımın azan ağrısından Asfalta dökülseydi kanardı asfaltın yarası Arnavut taşı olmaya görsün yüreğin Ne beklemek kalır sabahı Ne de çıkmak surlara Tuz basarsın yarana Yaran oyulur Baktığın her şey Onun elleri olur Evlerden dinlemek lazım insanları Ahları Ağıtları Kapılar çarpar bir bir Fırlatır menteşeleri en sonunda Ve kapanır koridora boylu boyunca Şaşarsın çeliğin yıkılışına Diz üstü teselliler kalır aynanın sırsız koynunda Duvarlar çıldırır Fayanslar fırlar teker teker alnının ortasına Ağlarsın Beklersin tuz katarını Düşlerin yaralı Umutların karalı Dağlar yerinden oynayalı Tuza kan doğrar içinin hiçe dönmüş yanları Şiirlerini alıp giden Katilin elleri yakmaz olur tenini Kuşlar vurulur henüz kanat açmadan Ne zalimdir o nemrutu kıskandıran Ne haindir ışıklarını kapatan Gönül arkasındaki yar çıkarsa yılan Söylenecek sözün kalmaz Ağlayacak gözün kalmaz Utanırsın dosttan düşmandan Kaçarsın köşe bucak Kaçtıkça ufalırsın Tuz ararsın yarana basacak Duvarlarda oyuk ararsın saklanacak Katara selam söyleyin Yolları kar değildir memleketimin Ve çocukların okula gitmesi için değildir tuz isteyişim Oyalanmasınlar yollarda Posta tuz lazım Yaraya tuz Ölüye tuz lazım Mezara tuz Eyvahsız geçen günlerime basacağım Seninle dolu olan her yanımı ateşe atacağım