شمارهٔ ۱۲۷

عشق آن روزی که با دل ها نمک را تازه کرد شورش دیوانه با صحرا نمک را تازه کرد ابر تا برداشت نم از دیده من خون گریست این سزای آنکه با دریا نمک را تازه کرد باز تن همچون کباب در نمک خوابیده شد دل چو با آن آتشین سیما نمک را تازه کرد همچو خط گردید بر گرد لبش بی اختیار هرکه با آن لعل شکرخا نمک را تازه کرد پاره خواهم ساخت از شور جنون زنجیرها زلفش امشب با من شیدا نمک را تازه کرد روی در بهبود زخم ناوکش آورده بود غمزه آمد با جراحت ها نمک را تازه کرد شورش و آشوب شب های جدایی گرم شد حسن او قصاب تا با ما نمک را تازه کرد