Orman

gözlerimi çatlatan bir baş ağrısıyla aniden sol yanıma iniyor gece tanrının en eski emirlerinden biriyle inciniyorum kocaman, beyaz bir üçüncü gözle gökyüzünden izleniyorum bir orman büyüsü gibi bozuluyor saçların içimdeki akrep yanlısı yelkovan ayaklanıyor beynimdeki suyla yavaşlıyorum ben siyahına öykünüp karaladıkça geçmişi sen sayfayı ışığa tutuyorsun görebilmek için bir aşkın iskeletini yanılıyorsun şimdi yerin altında güneş büyümez oldu çünkü ağaçlar köklerine ses döktükçe ağzımızdan... tanrı yardımcımız olsun.