Kırılma Noktası

ve işte kopan karanfil kafaları kırılan mercekler bir yerden başlamalı çünkü yalnızlığa yakın mesafeden bir atın bileği gibi kırılmalı kalbim tek vuruşta büyü olsan bozamazsın bu sessizliği binlerce yıl bir çığlığa tapınmışsın oysa marazlı bir iç çekiş gibi hırıltıyla gelir ölüm asırlarca çocuk bükülür içimde ben bükülürüm üzerinde iki hüzünbaz yürür köprünün ayrı yönlere ayrı yazgılara doğru ağır aksak bir yalnızlık başlar ben bilemem ki nerede başlar bu yalnızlık insan nerede gri bir şeytanı taşlar ölüm haberi kıvrılır birinin asmaların arasından ruhumu ovuştururum bir diz kapağı gibi şimdi git buharlaşmak isterken eksilen bir deniz gibi.