Korkulu Rüyalar Görüyorum Anne

eskiler; “kapanırken kapının biri, açılırmış bir diğeri” diyorlar. yani; kötü de olsa başa gelen, “her işten bir hayır” bekliyorlar. ama; bu iş hep böyle olmuyor, her işten bir hayır doğmuyor ve, yüzümüze kapanan kapıların ardından başka kapılar açılmıyor. hani; başına gelmeyen bilmezmiş, ve, açın halini ancak aç olanlar bilirmiş. demem o ki; denize düşen sarılırmış yılana. ve ben açım. ve başımda bin bir türlü hal var, her işte bir hayırsızlık ve başka yerden açılmamacasına birer birer kapanıyor kapılar. yüzme bilmiyorum, ve yüksekten de korkuyorum, ve düştüm bir yarısında gecenin karanlık sularına denizlerin. boğuluyorum, ama sarılmayacağım yılanlara takıp da şarkıları saçlarının sarısına ..el vermesi için; bekliyorum. sırılsıklam, ve her yanımdan kanıyorum. uykusuz, yorgun, viran ve yanıyor ciğerimin ortası. sesini getirir bilmediğim bir şarkı, gözlerinin yaşını getirir: “okyanus mu iki şehrin arası kaç saatlik yol ki şunun şurası?” azgın dalgalar, ölümcül Aydan ve yıldızlardan gözlerimize konuk yakamozları boğan ve kuşatmışlığında azgın dalgaların, okyanusta kaybolan gemilerin imdadına yüzen yunuslar misali bekliyorum, depremlerle yitirdiğimi. 20.Haziran.2000.Salı-İstanbul