İç Göç
H Halil İbrahim Özbay
0
Altın Yaprak
bir ak kırlentin çukurunda bırak
çekilen acıları anımsamadan
kırkıncı kapıyı aramakla geçiyor
kırkambar içinde eskiyor zaman
kırılgan bir tende saklanıyor
sıkılıyor arada bir
daldığı sonsuz maviliğe kısık
bir çift göz gerisinde can
kan/at izlerine benziyor
dört nala savruk eski çizgiler
geldiği yere uçmak üzere
yüzümüzden kalkan
durgun bir gölün üstünden
suları titretmeden uçan kuşlar gibi
üstümüzden geçse zaman
tenimizi incitmeden
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş