Ölümüne Tilili Çeken Çocuk

___Yüzümdeki yaralarda büyüttüğüm göz izidir sevdiğimin… keder denizini yararken sürüklediğim çolak yüreğimi annemin siyatiğinde saklıyorum bazı geceler kimseler bulmasın diye değil yıkılmasın diye içimdeki kumdan kaleler.. eğilip dizlerini her okşadığında harap ediyorum yarının çocukları için inşa ettiğim ülkeyi hezeyana dönüşüyor söylediğim ne varsa ve annemin bakışlarıyla karşılaştığım her an bir uçurum gibi düşüyor içime yaşam.. ….// bu yazı.. puşili gerillalar geçiyor gözlerimin akından ve yaşam akıp giden atlıların peşine takılıyor coşa-coş intiharlar geçiyor içimden kıvrılan ırmaklar gibi kadın bedenleri hiç birinin koynuna girmiyorum.. -avuçlarımda hala bir yosma kokusu- sevdiğim şiirler geliyor aklıma ve hiçbir kağıttan uçak yapmayışım yıkamadığım tek kumdankaledir tenin hayata her gece bir uçurum gibi düşüyorum __// bu da tura..