Sana Çalar Gözlerim

Birazdan güneş solacak avuçlarımda Devrilecek soluma umudun hezeyan solukları Karanlığa kalınca kabaracak dalgalar Yürek selinin yaşlı mevsimleri çöküntüye uğrayacak Ve ben Düşünceleri geçiremeden karşı kıyıya Tuhaf kalabalıkların içinde bir başıma eskizlerini çizeceğim ayrılıkların Dinlenesi bir şarkıya meyil edip Tebessümü kefenleyeceğim üşüyen sokaklarda... Duyarsız gün ışıklarına aldırmadan Tin kıyılarıma ağrılar serilecek Geceme söz düşecek kırık tellerinden bir keman Bir nihavent nefesi üfleyecek Ten kırıklarıma... Titrer yalnızlıklar o vakit tuzlu ten yollarında Fısıltıların o derin çığlığıyla Bir avuç yüreğe sığdırıp özlemi İs kokulu dudakta titreyen hüznün ıslıklarını akıtıp yürek yerime Güncelere eğip kaşlarımı Sana çalar gözlerim... Kekremsi sesler dökülür anılarımdan Beklentilerimin seğirmesinde Gökkuşağı döner sadeliğe Yastığına teslim sitemin imasından Hıçkırıklı dargınlıklarım Aç ellerin dua yokuşlarına nefesimi sürsem de Kapanır gündüz ıssız akşamlara Düşer hüzün tan kızıllığına Kabarır gönül kahve fincanlarına... En fazla yıllanır ağrılar Kördüğüm tutar ah Çoğul suskular dillenir Ayarsız karalamalar devrilir cümleler dolusu Dağılmalarına aldırmaz saçlar Susar inceldikçe giz Tenha alevlere yağmurlar kıvrılınca Her bahar ayaz biriktirir alnıma... Ömürden kaçan masallar çokluğunca Sen sürdüm gözyaşlarıma Sol yanımdan sustum karanlığa Büyüyen gözbebeklerime bir çift ateş firari şimdilerde Kederiyle avunuyorken mutluluğun Sana çalar gözlerim intihar misali. //Gözlerimde yeşermeyen hayata Dur daha resti çekmedim sana...//