S/özümün Yası

H Hazal Karadağ
0 Altın Yaprak
Sefersiz dalıp kıblesine hayatın Suskunluklar ediniyorum İntihar tünerken yağmur tenime Bir inancı sever gibi taşıyorum içimde ölüm çiçeklerini Tutunamıyorum yalan dolan günlere…. İntihar saati geldi göçmen anılarımın Gözlerimin falezlerine çarpan martıların kanlı yaşları karışıyor gözyaşlarıma Yağmuru sevmemeye yeminli adımlarımın izinde Geçmişin donuk gölgeleriyle sek sek oynuyor yırtılan pabuçlarım.… Daha kaç kez gök gürlerim ahdime bilmiyorum Umutsuz bakışlarımdan arınamazken kanatlarım Sırtımda büyüyen kamburla bir umut şiirler k/aralıyorum… Dudağımın ucunda bir mırıltı Geçikmişliğime sızlanırken Bir ıslığa tutunup yürüyorum kendi derin ormanlarımda… Ve alnıma değen kefenli damlalarıyla Derin bir suskunluğu yâr etti yağmur dudaklarıma... Polyannanın maskesini taşıyorum nicedir sureti endamımda Yürek ucumda hüzün d/okunuşlarıyla yalvarırken şiirlere kelamım Ahdimin vaveylasını öykünürcesine Yokuşlar tırmanıyorum Sen aldırma kaderime dans et damlalarınla martı kanatlarında Teri aksın bulutlarının... Sözümün yasısın yağmur B/akma bana delice Gölgemi getir başucuma Bir demet düş ekeceğim uykunun o sıcak yorganına Baba demeyeli çok oldu o büyük dağa…

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.