شمارهٔ ۵۷۳
ح حزین لاهیجی
0
Altın Yaprak
آیا همای تیر تو جوید نشان خویش
ما می زنیم قرعه به مشت استخوان خویش
گردن بزن بسوز بکش جسم و جان ز توست
چون شمع فارغیم ز سود و زیان خویش
صد ره به من کشد دلت اما چه فایده
یکبار بشنو از دل نامهربان خویش
چون شمع بی اثر نبود سرگذشت من
حرفی بسنج از لب آتش زبان خویش
یکبار هم به دست صبا می توان فشاند
بوی گلی به مرغ کهن آشیان خویش
با زلف شانه را نکنی آشنا اگر
دانی چه می کشم ز دل بدگمان خویش
ساکن مشو حزین که به بالین توست شمع
هویی بزن به بال و پر ناتوان خویش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş