Ayaküstü Sevişmeler

’ aşk sevdiğini sorgulamadan sevmektir ’ Hasreti isa sırtımda bir kambur gibi taşıdığım hasretin aylardan eylül sonrası kavgayla buluşma vaktinde yüreğim tarih şafaklarda sallanan bir idam mahkumu söyleyin aşktan da asarlar mı insanı ben tıka basa sevdalıyım aşığım adam akıllı özlem çığlığı düşmüş yollara küllerin ortasına sızan şarkılar dudaklarında yaz yapraklarını dökmeye hazırlanıyor öpüşürken ayak üstü sevişmelerde ölüm üstüme yığılıyor bir çocuğun boğazında kalıyor anasından emdiği süt telaşlanıyor sonbahar saatler sabırsız bedenin ihanet topu şair anarşisttir şiir gerilla bazen bir imgede boğulur bağlama durgundur dumanlı çayırların üstündeki bulutlar sazlıklarda saklanır kuşlar bir çift el bekler pusuda çıplak gölde yüzen bir balıkçı söver ana avrat kaçırır dağlara bakışlarını yağmurlar geceyi basardı ben susardım sana ölümün hükmü geçerdi sokaklarda karanfiller uğurları karanfiller denizleri karanfiller faili meçhulleri hatırlatırdı bana felç olmuş yalnızlıklar ülkemde büyürdü oysa yürüdüm derme çatma dualar ortasında ortasında kanadı kırık bir uçurtmaydım üzgün çocukları doldurdum göz çukurlarıma aşk şiiri örgütlemektir hayata karşı aşk ayakta durmaktır herşeye karşı aşk çığlıklarında kazanabilmektir insanı kısacası aşk ’ hızla giden bir trenin makas değiştirebilmesidir yüreğinde ’ aşk kalmaktır çaresizliğin ötesinde yarına dönmek için çok geç değil mi can git can çiçeğim umut yok git sensizliğe dayanamam bir insan unutulmak için mi sever bunca zaman