Şeytanlar Zaman Kazansın

çarmıhımı sırtımda taşırım ki şeytanlar zaman kazansın Hasreti isa içimdeki özlemler bir bir zincire vurdu beni kelimelerden kentler yapanlar için mi yaktım gölgeleri adı yoktur sevişirken ölmenin hangi deniz anlatabilir ki çocuğu sele kapılan bir anneye kendisinin mezar olduğunu ıslak bir zeminde gözlerinde uyumayı özledim söz dinlemez gecelerde sen mumları yak özlemi ateşle kurut tenimin yağmurda kalmış yerlerini dudakların infazını versin suçlarımın aşk kendi içinde çoğalmasını bilmektir senden uzaklaşanın bütün sinema salonlarını kapat iki kişilik bir perde aç yüreğinde ben düş kurayım sen türküler söyle