شمارهٔ ۱۱۳۲
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
ای دل غمگین مدار چشم وفا از جهان
زانک ندیده ست کس غیر جفا از جهان
جان و جهان در غمت صرف شد و عاقبت
جز غم عشقت نبود حاصل ما از جهان
گر تو سر زلف خود باز کنی ای صنم
بی سخنی برفتد مشک خطا از جهان
در سر زلفت زنم دست امید از لحد
تا به قیامت روم بی سر و پا از جهان
مرده اگر بشنود بوی تو از باد صبح
بار دگر برکند شمع بقا از جهان
روز جزا از بهشت غیرت رضوان شود
گر ز تو بوسی برد باد صبا از جهان
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş