شمارهٔ ۱۷۲
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
ای دل تو به درد یار هجران می کش
زهر آب ز جام نامرادی می چش
تا همچو خردمند چرا گوشه فقر
بر خود نگرفتی که نشینی دلخوش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş