شمارهٔ ۱۵۲ - یک دل – بادودل
ج جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی
0
Altın Yaprak
دو یار اربیک جای میداشتی
که یکدم یکی را بنگذاشتی
نه این ازتو آزرده بود و نه آن
نه جنگی میان بود و نه آشتی
نه زخم جفایی یکی یافتی
نه تخم عتابی یکی کاشتی
نباید که تو خویشتن را ازان
همی دوستی نیک پنداشتی
منافق توانی بدن ور نه پس
بیکدل دودل چون نگه داشتی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş