شمارهٔ ۱۴۱
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
چشم وحدت بین چو بگشاییم ما همچون حباب
فارغ از خود عین دریاییم ما همچون حباب
هستی ما مانع نظاره دیدار گشت
پرده چشم تماشاییم ما همچون حباب
می شود لبریز کیفیت دل از بالای عشق
ساغر سر جوش دریاییم ما همچون حباب
زندگی خواهی اگر جاوید دم را پاس دار
تا نفس باقی است برپاییم ما همچون حباب
سینه را درهم درد جوش تمنا هر نفس
با هواها بر نمی آییم ما همچون حباب
داد از هجران که شبهای غمت پا تا بسر
اشک و آه درد پیراییم ما همچون حباب
دیده ما خود زحیرت پرده ما گشته است
ورنه جویا چشم بینایم ما همچون حباب
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş