شمارهٔ ۱۵۱
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
تا هوای اوست دل را در قفس همچون حباب
می روم از ضعف بر باد نفس همچون حباب
مرهم ناسور دل را گشت شکر خنده ات
شد فراهم زخم اندام جرس همچون حباب
کم نگردد اشک و آه عاشقان مانند شمع
می رود از خود به آهی بوالهوس همچون حباب
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş