شمارهٔ ۲۶۲
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
کوکب به فلک زآتش پنهان که جسته است
این مشت شرر از دل سوزان که جسته است
از دل نشنیدیم بجز رایحه درد
این قطره خون از سر مژگان که جسته است
تا دامن محشر ز تک و تاز نماند
این گوی فلک از خم چوگان که جسته است
هر ذره ناچیز از او طور تجلی است
این روشنی از شمع شبستان که جسته است
از پرتو او هر مژه ام شد رگ برقی
این کوکب روشن زگریبان که جسته است
خاکستر آیینه دلهای سیاه است
این گرد ندانم که زدامان که جسته است
افروخته جویا زنگه بزم دو عالم
این برق ز ابر صف مژگان که جسته است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş