شمارهٔ ۴۶
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
بنگر رخ به آتش می تاب داده را
حسن صفا به گوهر سیراب داده را
هردم ز آسمان زبون کش رسد شکست
همچون حباب خانه به سیلاب داده را
در سینه ام ز شوخی مژگان شکسته ای
صد دشنه ای به زهر ستم آب داده را
ماند ز نازها که به ابرو کند مدام
چشم تو مست پشت به محراب داده را
جویا به طرز آن غزل بینش است این
ماند دلم سفینه به گرداب داده را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş