شمارهٔ ۴۶۶

ج جویای تبریزی
0 Altın Yaprak
گرفتم همچو افلاطون شوی عاقل چه خواهی شد نگردیدی چو مجنون گر ز خود غافل چه خواهی شد تو بیرون گرد بزم قدسی و گم کرده ای خود را شوی گر محرم خلوت سرای دل چه خواهی شد زخود پرواز اگر کردی تذرو گلشن قدسی وگر ماندی به رنگ سبزه پا در گل چه خواهی شد عنان نشیه ات را گر نگهداری قدح نوشی تصور کن شدی از باده لایعقل چه خواهی شد زخود یک ره سفر کن تا به بزم قدس ره یابی وگر صد سال در دنیا کنی منزل چه خواهی شد ترا غفلت چنین با خویش دارد آشنا جویا نگشتی گر ز خود بیگانه ای غافل چه خواهی شد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.