شمارهٔ ۵۰۵
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
چو زلفت بیدلان را در پی تسخیر می گردد
به تن هر قطره خونم دانه زنجیر می گردد
خیالش را ز بس در پرده های دل نهان دارم
فلک از دود آهم صفحه تصویر می گردد
بقدر سوز دل گر دود آه از سینه برخیزد
در اندک فرصتی این ابر عالمگیر می گردد
نه تنها گردن مینا چو مارم می گزد بی او
قدح شبهای هجرانش دهان شیر می گردد
چسان بی او قدم در ساحت گلشن نهم جویا
که بر رویم نسیم گل دم شمشیر می گردد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş