شمارهٔ ۵۷۸
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
عاقلان موعظه را زیب ده هوش کنند
چون برآید گهر از بحر در گوش کنند
آه دلسوختگان کم نشود بعد از مرگ
بیشتر دود کند شمع چو خاموش کنند
هر قدر درد تو آرد به دلم روی کم است
درخور حوصله رسم است که می نوش کنند
نگهت بیخبر از خویش کند مردم را
باده را راهزن قافله هوش کنند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş