شمارهٔ ۶۴۲

ج جویای تبریزی
0 Altın Yaprak
عجزم از عشق محال است عنان تاب شود حسن این بادیه سد ره سیلاب شود هر که لبریز هوای تو بود همچو حباب پیرهن بر تنش از آتش دل آب شود بسکه سرگشتگی از صورت حالم پیداست روبرویم چو شود آینه گرداب شود گر چنین روی تو دل را به طپش اندازد جوهر آینه ها محشر سیماب شود پیش او گریه ما را چه اثر کز شبنم گل خورشید محال است که سیراب شود دشمن سخت دل از لطف ملایم گردد روی گرم است کزو آهن و سنگ آب شود دور از آن چاه زنخدان شب هجرش جویا عضو عضوم همه در گریه چو دولاب شود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.