شمارهٔ ۶۴۲
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
عجزم از عشق محال است عنان تاب شود
حسن این بادیه سد ره سیلاب شود
هر که لبریز هوای تو بود همچو حباب
پیرهن بر تنش از آتش دل آب شود
بسکه سرگشتگی از صورت حالم پیداست
روبرویم چو شود آینه گرداب شود
گر چنین روی تو دل را به طپش اندازد
جوهر آینه ها محشر سیماب شود
پیش او گریه ما را چه اثر کز شبنم
گل خورشید محال است که سیراب شود
دشمن سخت دل از لطف ملایم گردد
روی گرم است کزو آهن و سنگ آب شود
دور از آن چاه زنخدان شب هجرش جویا
عضو عضوم همه در گریه چو دولاب شود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş