شمارهٔ ۶۴۲

کاروان بربست بار و ره دراز برگ راه و توشه منزل بساز در سلوک امتحان بی عذر و دفع رهنوردی چست باید چشم باز تا نماند از رفیقان بازپس بیشتر حاصل کند خط جواز درد بی درمان که می گویند حرص راه بی پایان که می گویند آز کوته است ایام عمر بی ثبات منزل آز و امل دور و دراز پسروان اهل آرا می کنند از مقامات کمالات احتراز پیشوایان شان به اسفل می برند ز آن نمی یارند بودن سرفراز دعوی عصمت محال است از جنب زشت باشد بر مصلا بی نماز غارت و تاراج و قتل و معتقد عدل و انصاف و امان و ترک تاز در میان حلقه پاکان حق خویشتن را کی تواند کرد گاز نعل پیشانی چو سندان پیش دار ورنه نتوان کرد و دعوی بر مجاز