شمارهٔ ۷۴۶

ج جویای تبریزی
0 Altın Yaprak
مستان پی گلگشت چمن می رسد امروز نازش به گل و سرو و سمن می رسد امروز دور است که لب تشنه خون دل خلق است آن طفل که دستش به دهن می رسد امروز بر غنچه گل در چمن از بسکه خموشی گر لعل تو بگرفت سخن می رسد امروز مایل به ترنج مه و خورشید نباشد دستی که به آن سیب ذقن می رسد امروز هرگز نرسیده است زخورشید زمین را فیضی که ز روی تو به من می رسد امروز غافلی مشو از فضل علی بیگ که جویا از تازه جوانا به سخن می رسد امروز

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.