شمارهٔ ۸۷۹
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
نیست تنها بی رخت دشمن گریبان ناله ام
رخنه اندازد جرس آسا به دامان ناله ام
همره من گر شوی در گلستان جوش گل است
غنچه را از بس کند خاطر پریشان ناله ام
لخت دل با خون حسرت بس که ریزد هر طرف
بی تکلف کرده عالم را گلستان ناله ام
رخنه می اندازدش چون غنچه در جیب و بغل
گر رساند چرخ را دستی به دامان ناله ام
ناله نی می کند دل را همین سرگرم شوق
می شود آتش فروز صد نیستان ناله ام
دل تپیدن طبل و لشکر فوج غم آهش علم
سوی گردون می رود جویا به سامان ناله ام
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş