Akmayan Yalnızlık Şiirleri

K Kağan İşçen Kağan İşçen
0 Altın Yaprak
akdeniz sabahları düğümleniyor boğazımda yatağımdan hemen doğrulunca görecekmiş gibiyim saçlarının hasretimi bunaltışını... ilk eylülümü anımsamıyorum ikincisini üçüncüsünü dördüncüsünü de son eylülüm sensiz... yaşlı bir ağacın toprak tutkusu sanki bu sesine en yakın yerde durma isteğim uzun uzun bakmaya cesaretim yokken yüzüne... hep uykularımda konuşuyorsun ağlamalarımla bir kezcik de yanımdayken konuş uzak bir güne gülerek uyanmayı öğret umuduma... eski sokağımdayken bilmiyordum karşılaşacağımızı eski sokağımda yürümek zamanı kandırmak gibiydi karşılaştık birgün...eski sokağım hâlâ eski... annemli babamlı yıllarda da sensizdim serçeler benden olgun böcekler daha sessiz şimdiyse değişen ben değilim sensizliğim... kış nasıl gelirdi kapımıza sandıklar açılır yerler serilirdi düş kurmaya hazırlanırdım yorgun sularda... herşey olağan akışındaydı karşı balkonda yine hasta adam yaz yanık tenli akmayan bir yalnızlıktı ömürlerimizde...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.