Aşkın Kırık Karnesi

elimde sonluluğun nihayet senin de gözlerinde kalmaklı bakışlarının kuşkulu çaresizliği sesinin yıkıcılığı sarhoşluğu benim bulutlarımın affet dünyayı unutmuşluğumu bazen yarım kalmış bir şiir gibi susardım hatırla ölüme karşı sonsuz tercihimdir bu göç yerinden dönemeyen kuş sürüsünün bıraktığı boşluktur tüm ölümleri ölmenin tatsız anlamı kırçıl soğuk gecelerin efendisidir yokluğun her zaman söylerim boş kararlar almaktır aşk aşksa bakışların bana fazla alışığım aza kanaat etmeye izin ver ağlayayım bir kez son bir kez düşünme bensiz biteceğini seni esir eden suskunun aç gözlü uykudur ölüm aşk aşksa sevmek nasıl da oturdu üzerimize hayat sanki öpüş durağı ben öğrenciyken de zayıftı karnem ayrılık:yıldızlı pekiyi uzaklık:iyi yalnızlık:0rta kavuşmak: zayıf gönlümün hicran telinde çifte kumrudur hayat uçurdun kumral içlenmişliğinle dönmesiz