Ayva Tüylerinde Kaybolan

sıcak günlerle ağırlaştı düşselliği dudak kenarının sen hep böyle ince gülerdin gökyüzü şehlalaşırken ve gözlerinin yorgunluğuna... ama böyle alıngan bakışların da hayata dargın bakarken dağlanırdı yüreğimde buruk peyzajı dokunaklı yollarda...ve kahrolası hüznün... günlerin dağdağasında kaybolurdu an bazen zamanı küçümserdik ya pencerede ikimizce...karşılıklı oturmanın uçarı mutluluğunda...bırakmadık hiç bej tutkuyu... unut gitsin saçlarının ormanıyla tutuk biz anlarken gözkapaklarımızın torbacıklarında kümelenen tuz zerreciklerinin çocuksu içeriğini unut gitsin başkalarının dil çıkarmasını aşka... yollarımızda gene güneş çok haylaz utanmaz öyle ki dört mevsim çıplak dallarla dürtüklüyor manzarasız kuş yuvalarını...düşlüyorum yanağını ayva tüylerinde kaybolan acılarımdan koş gel hadi...